سریال The White Lotus

مغز کلام این سریال اینه در دنیای پولدارها چه خبره؟ این سریال یه جورایی مثل یه آینه شِکِسته ست که زشتی های زندگیِ پولدارها رو نشون میده. داستان تو یه هتل لاکچری هاوایی میگذره و آدمای مختلفی از توریستهای پولداری که فکر میکنن دنیا مال اونهاست رو دنبال می کنه و کارمندانی که مجبورن خفت و خواری کار برای این آدمها رو تحمل کنن. کارگردان (مایک وایت) با طنز سیاه در واقع داره میگه : «ببینید این آدما با وجود پول و راحتی، چقدر تو زندگی گَند میزنن !». هرکدوم از شخصیتها یه مشکل دارن: مثلاً تانیا (با بازی عالی جنیفر کولیج) یه زن تنهاست که با پولهایی که از شوهران سابق به ارث برده فقط دنبال پر کردن تنهایی خودشه یا مدیر هتل (آرموند) که از فشار کار زیاد و تحمل غر زدن مسافران پولدار عصبی شده . بعضی از این شخصیتها انقدر مسخرهان که میخندی، ولی بعد میگی: «یعنی واقعاً همیچین آدمی هم وجود داره!». فیلمبرداری و موسیقی هم حس عجیبی به آدم میده؛ انگار هاواییِ قشنگ داره فریاد میزنه: «این آدما رو ببینید چیکار دارن با من میکنن!». سریال خیلی ظریف به موضوع نژادپرستی و استعمار مدرن اشاره میکنه. مثلاً توریستهای سفیدپوست میان هاوایی تا با فرهنگ بومی عکس بگیرن، ولی اصلاً به مردم محلی اهمیت نمیدن. حتی اسم بعضی کارکترهای بومی تو سریال گفته نمیشه… انگار وجودشون تو هتل نامرئی هست! اابته بعضی قسمتها کند و بیحال هستن یا چندتا از شخصیتها نچسب هستن ولی این احتمالاً عمدی بوده تا اون حس خفگی و کلافه گی که کارمندای هتل دارن رو تو هم حس کنی.. یعنی سریال ساخته شده تا بی هدفی و دلمردگی چند جوان فقیر که محکوم به بردگی میلیونر های فاسد هستن رو بفهمی «The White Lotus» سریالیه که آدم رو مجبور میکنه فکر کنه: ما تو این سیستم ناعادلانه چه نقشی داریم؟ پولدارِ بیخیالیم یا آدمای معمولی که مجبوریم سر خم کنیم؟ زبان این سریال شاید تند باشه، ولی حرفاش مهمه… مخصوصاً توی دنیای امروز!

۲ فصلشو دیدم خیلی خوبه ایده جذاب و هرفصل سرگرمکننده و کمدی سیاه در معنای واقعی چه فیلمبرداری خوبی چه موزیک متنی و چه لوکیشن هایی

من از اول پیگیر این سریال بودم. جالبیش اینه که پر از رنگ ، فضا سازی های عالی و انرژی مثبته اما با درون مایه و اتفاقات منفی. و همین تناقض به نظرم ارزشمندش کرده. و من عاشق موزیک تیتراژ فصل دو ام. بی نظیره.

فصل دومش از همه قشنگتر بود به نظرم

قشنگههههههه خیلی

خیلی خوش ساخت و مهمتر حس خوبی بهت میده

پیشنهاد میکنم حتما ببینید

در کل سریال خوب و جالبیه خیلی کمدی نیس ولی خیلی عمیقه در عین عجیب بودم ادم ترغیب میشه به دیدن ادامش

قشنگ بود. شکل رابطهها و شخصیت پردازیها رو خوب انجام داده بود بهنظرم.

دوستش نداشتم این حجم از مسائل هم جنس گرایانه و سکس غیر ضروری در ی سریال !!! بدم اومد

فصل یک از همش بهتر بود دو هم خوب بود ولی سه رو زیاد دوست نداشتم

فصل دو از همه بهتر بود

بدک نبود در کل ولی خیلی طولانی بود واقعا روند داستان خیلی کند پیش رفت یعنی حوصلت راحت سر میره باید هی بزنی جلو

من از این سریال به شدت تنفر پیدا کردم زمانی که متوجه شدم که این سریال شخصیت های مثبت و زیبایی رو در ابتدا به تصویر میکشه و در نهایت اون ها رو به بدترین شکل ممکن و با توجیهات بسیار به منفور های سریال تبدیل میکنه.دیدن این سریال باعث میشه که شما به هیچکس اعتماد نکنید حتی پدر و مادر چه برسه به افراد غریبه،که البته این موضوع باعث متفاوت شدن این سریال شده و سریال نشون میده که انسان ها میتونن احمقانه ترین تصمیم های ممکن رو در شرایط توجیه کننده بگیرن. و این بدترین موضوعی هست که مخاطب میتونه برداشت کنه و قلب مخاطب رو تیره میکنه

بدک نبود در کل ولی خیلی طولانی بود واقعا روند داستان خیلی کند پیش رفت یعنی حوصلت راحت سر میره باید هی بزنی جلو

فصل دو از همه بهتر بود

هر سه فصل رو دیدم ولی به نظرم فقط فصل دومش به دیدن می ارزه و باحاله، بقیه محتوای خاصی به غیر زندگی بچه پولدارها نیست و بیشتر رومخ آدم میره

به نظرم هر سه فصل خوب بود و ارزش دیدن داره

بدک نبود در کل ولی خیلی طولانی بود واقعا روند داستان خیلی کند پیش رفت یعنی حوصلت راحت سر میره باید هی بزنی جلو

من از این سریال به شدت تنفر پیدا کردم زمانی که متوجه شدم که این سریال شخصیت های مثبت و زیبایی رو در ابتدا به تصویر میکشه و در نهایت اون ها رو به بدترین شکل ممکن و با توجیهات بسیار به منفور های سریال تبدیل میکنه.دیدن این سریال باعث میشه که شما به هیچکس اعتماد نکنید حتی پدر و مادر چه برسه به افراد غریبه،که البته این موضوع باعث متفاوت شدن این سریال شده و سریال نشون میده که انسان ها میتونن احمقانه ترین تصمیم های ممکن رو در شرایط توجیه کننده بگیرن. و این بدترین موضوعی هست که مخاطب میتونه برداشت کنه و قلب مخاطب رو تیره میکنه